منجلاب (درباره فیلم فرشته مست)

 

 

«فرشته مست» اولین موفقیت کوروساوا در بین منتقدان بود. اثری که دو سال پیش از «راشومون»، شاهکار بی‌بدیل کوروساوا ساخته شده و با آثار فاخر و استادانه دوره پایانی کار او، آثاری چون «آشوب» شباهت چندانی ندارد. فیلم جز آثار شهری کارگردان است و بیش از آنکه کوروساوا را به عنوان کارگردانی صاحب سبک معرفی کند، او را فیلمنامه‌نویسی بادقت نشان می‌دهد که شیفته داستایوسکی است، شخصیت پزشک مست که خودش را فرشته می‌داند بهترین مثال است. علاوه بر این تاثیر کوروساوا از نئورئالیسم ایتالیا در فضاسازی و فصل‌های مربوط به پزشک و برخوردش با آدم‌های اطرافش کاملا مشهود است. در فصل‌های مربوط به شخصیت ماتسونگا (با بازی روان میفونه) و عقاید و مشکلات او کوروساوا به ژانر نوآر (و اندکی نقد تفکر اجتماعی سردمداران دوران جنگ) نزدیک می‌شود. داستان کوروساوا به نوعی تقابل خرد و قدرت در منجلاب پس از جنگ جهانی دوم است. قدرتی که پایبند ارزش‌های توخالی است و پزشک با لفظ «فئودال‌گرایی» بر آن می‌تازد. تاکید فیلسماز بر این منجلاب که ترجیع‌بند «فرشته مست» است بر ناتوانی خرد به تنهایی تاکید می‌کند. پایان فیلم که پزشک به همراه یکی از بیمارانش، دست در دست در شهر قدم می‌زنند چندان با تلخی و غم چیره بر فضای فیلم نمی‌خواند و ناشی از فشار متولیان سینمای آن زمان ژاپن به نظر می‌رسد تا منطق فیلمنامه و کوروساوا، کارگردان مولفی که بعدا با «راشومون»، «سگ ولگرد»، «ریش قرمز» و چندین و چند شاهکار به‌یادماندنی دیگر نشان می‌دهد با تکیه بر خرد و منطق (آنچه تبهکار فیلم از آن بری است) می‌توان تاثیری به‌سزا بر سینما (و جامعه) گذاشت.

Drunken Angel
فرشته مست
کارگردان: آکیرا کوروساوا

فیلمنامه‌نویس: که‌اینوسوکه اوکوسا و آکیرا کوروساوا
مدیرفیلمبرداری: تاکه‌ئو ایتو
موسیقی متن: فومیئو هایاساکا
تدوین: آکیکازو کُنو
بازیگران: تاکاشی شیمورا (سانادا)، توشیرو میفونه (ماتسونگا)، رِایسابورو یاماموتو (اوکادا)، میچیو کوگوره (نانائه)، چیه‌کو ناکاکیتا (مییو) و...
تهیه‌کنندگان: سوجیرو موتوکی
محصول: 1948 ژاپن
مدت: 102 دقیقه
خلاصه داستان: سانادا در یکی از مناطق پایین شهر توکیو پزشک است، او سعی می‌کند در درمان سل به ماتسونگا، تبهکار خرده‌پا کمک کند...

/ 0 نظر / 119 بازدید